9 Eylül 2008 Salı

ANNE OLMAK...


Annelik işte böyle bir şey....

Maddi durumu olmayan bir aile yardım için geçen yıl yanıma gelmişti. Hava soğuk ve yağmurluydu. Annenin üzerinde manto ve ayağında botlar vardı. Çocuğun üzerinde ince bir hırka, ayağında terlik ve üstüne üstlük çorapsızdı. Ne bu çocuğun hali böyle bu havada ayağında çorap bile yok dedim. Biz fakiriz dedi....

Hiç çorabı bile yok mu dedim sustu. Bir yardım kuruluşundan gelen içinde ayakkabı, pantolon, mont, kazak, gömlek ve şu anda aklıma gelmeyen bir çok şey vardı. Onu verdim. Gıda yardım paketi verdim. Çanta verdim. Bir velimizin getirdiği yardım torbasının içinden çıkan onlarca çorapta verdim.

Oğlumun küçük gelen kıyafetleri olduğunu ve giydirip giydirmeyeceğini sordum. Giydirim deyince de yarın gel o zaman dedim. En az dört torba giyecek vardı ki; bunlar en fazla bir iki defa giyilmiş fakat küçülen yepyeni kıyafetlerdi. Onlarıda verdim. Teşekkür edip gittiiiii.

Bir kaç gün sonra bu sevimli çocuğu okula girerken gördüm. Üzerinde ne vardı dersiniz. Hiiiiç bir şey o soğuk havada yine önlüğü ile gelmişti. Ayağında ise bu sefer çorap vardı amaaaa yazlık ayakkabılar giymişti. Yaaaa ne bu halin nerede montun, ayakkabıların bak çorabların bile ıslanmış dedim.

Annem bayramda giyersin dedi. Demez mi...

Kadındaki mantığa bak buz gibi havada bayramda giydirecekmiş diye çocuğa giydirmiyor. Yıkarsın yine giydirisin ne olacak ki; çocuk hasta olduktan sonra ne yapsın bayramı...

Annene söyle yarın verilen kıyafetleri giydirsin bayramda yeniden vereceğim dedim.... Yoksa evinize gelip ona kızacağımı söyle dedim:) Tamaaaaam dedi. Yarın giyinip yanıma gel ben bakıyım yakışmış mı dedim.

Giyip geldi:) Çooook yakışmış dedim. Güldü ve gitti.

Bu uzattıkça uzattığım konuyu anlatma sebebim... Bu gün o bayanı yine gördüm. Çocuğunun üstü başı perişan ve leş gibi. Önlüğün üzerinde yaka yok. Okulumuz formaya geçtiğinden. mağazalarda ellerinde kalan önlükler dağıtılması için getirildiğinde hem yaka hem de önlükten çifter çifter verildi öğrenciye.

Ben yine dayanamadım sorduuuum... Ne bu çocuğun hali böyle yakası bile yok bu halde okula gönderiyorsun çocuğu dedim.

Yıkamadııım dedi. Aferiin dedim ne diyim ki başka

Demek kiii. Fakirlik değil bu resmen ilgisizlik. İnsanın fakir olması demek pasaklı olmak, çocuğu arkadaşlarının yanında mahsun ve perişan gönderip boynu bükük bırakmakmıdır ki?

Bir de beşer onar çocuk yapılıyor daha birisine bakamazken. Şaka değil aaaa on çocuuuuk

6 yorum:

uctemmuz dedi ki...

Tatlım yine de kızma sen o anneye. belki suyu da akmıyor, belki deterjan alacak parası yok. ya da canına yetti uğraşmıyor hiçbirşeyle. Ne bileyim başka şeyler olabilir. Kızma da anlamaya çalış bakalım, tabi eğer faydası olacaksa o aileye...Ne dersin?

sensizken dedi ki...

Keşke olsa ama hiç bir faydası olmaz dediğin gibi...

Neden kızıyorum???

Bu veli geçen sene; Param yok okutamıyorum deyip oğlunu okuldan aldı. Biz tüm ihtiyaçlarını karşılıyoruz ve karşılıyacağız desekte yoook dedi. Çalışsın para getirsin.

Bu sene de kızı mezun oldu...
Diplomasını almaya geldiğinde hangi okula gideceksin? Karar ver ben seni yazdıracağım dedim. Yok babam beni konfeksiyona verdi. Paramız yokmuş dedi. Gözlerindeki acıyı görmeliydin.
Akıllı başarılı bu kız çocuğu okumak için can atıyor olsa da eve para getirmek zorunda; tıpkı abisi gibi...

Ya küçük sevimli kardeşlerine ne demeli... Üstü başı perişan bu çocuğun yanına diğer öğrenciler oturmak bile istemiyor.

Aneyi ele alalım.. Değil çocuklarıyla kendisiyle bile uğraşmaya mecali yok. Yanında iki tane küçük çocuk ve yine hamile

Çocuk yapmakta ne var hem kolay hemde zevli...
Sonrasını düşünmeli insan; düşünmüyorlar işte ben buna kızıyorum.

Fakirlik çocuk yapmaya engel mi yoook tabi değil.
Yap tabi ama bakabildiğin kadar. Yapabildiğin kadar değil.

Çocuklar aileye değil...
Anne- Babalar çocuklarına bakmalı.


Parayı bahane edemezler okutmak için...

-Devlet tarafından gönderilen eğitim parasından faydalanmaları sağlanıyor.

- Kıyafet yardımı yapılıyor.

- Kitap, defter,çanta, ayakkabı ve ne gerekirse bir öğrenciye veriliyor.

- Belediye ve Kaymakamlıktan her türlü yardım sağlanabiliyor.

O da yetmedi mi maddi durumu iyi olan veliler devreye sokuluyor. Elektirik,su faturası ödeyen, yemek yardımı götüren çocuk bezine varıncaya kadar yardım sağlayan Allah Razı olsun ki...
Çok değerli ve duyarlı insanlar var okulumuzda.

Madur olmamaları konusunda kendilerine onca yardım sağlandıktan sonra çocuklarını halaaa madur eden bu insanlara kızmaktaki sebebi anlatabildim mi bilmiyorum.

Ben gidip kuzucuklarıma yaka bağışı bulayıııım :) Elimde yeterince önlük var nasılsa... Kirli ve yırtık gördüğümü tutar giydiririm :)))) Bir de ellerini yüzlerini yıkattım mı tamaaaam.

Çok uzattım dimiii...
Ne yapıyım böyleyim işte

Öptüüüüm... Sevgiler canııım arkadaşıma

üçtemmuz dedi ki...

kendi sayfama yazdım da bi de şuraya yazayım dedim.
Bu yorum altında daha iyi anladım düşüncelerini.
Eğitim şart desek çok basit olur. Ama öyle galiba. Değil mi?

sensizken dedi ki...

:) ben okudum kiii... Sen yazarsın da ben okumazmıyım hiiiç :)

Evet eğitim şart:)

Tuana dedi ki...

Maalesef dediğiniz gibi ilgisizlik bu.Bizim mahallede de bu cinsten bir kadın vardı kadını düzeltemedik, gitti birde 4 çocuk yetmiyormuş gibi 5.ye hamile kaldı ama İstanbulda ablamın bir komşusu vardı, maddi durumu çok kötü olan bir aileydi,tek göz odada yaşıyorlardı, ama kadını bir görseniz çocukları için dört dönüyordu. Yani anlayacağımız bunun fakirlikle zenginlikle alakası yok tamamen insani duygularla alakalı.
Sevgiler.

sensizken dedi ki...

Haklısın Tuana'cığım ben de çocuklara karşı olan ilgizlik ve özensizliğe üzülüyorum işte...

Hoşçakal Canım...