Rahmetli babamla çekilen son fotoğrafımız... Üzerinde ki gömleği babalar gününde almıştım. Önce bana kızdı, neden aldın dedi... Ben de gülüp hep sen mi bize alacaksın bu seferde ben sana bir şey alıyım dediğimde... Tamam bunu alacağım ama sakın bana bir şey alma ben üzülüyorum. Siz gençsiniz bana alacağınıza kendinize alın demişti. Benden başka da hiç bir kardeşim ya da abilerimden hediyelerini almamıştı. Bu size ders olsun bir daha bana bir şey almazsınız böylece demişti. Babalar günü diye bir şey yoktu bizim evimizde. Bazen onu sıkıştırıp zorla öperdik. Kaşlarını çatıp bıyık altından gülerdi bize.
Evlendikten sonra... Ben ne zaman ziyaretlerine gitsem mutlaka o gömleği giyer, beni kapıda karşılayıp babasının karakızı gelmiiiiiş derdi.
Bu gün rahmetli Kazım Koyuncu'nun hoşçakal adlı şarkısını ilk defa dinledim, ya da daha önce dikkatimi çekmemişti bilemiyorum. Hemen gidip CD'sini aldım. Bıkmadan usanmadan dinleyebilinecek çok duygusal bir şarkı dinlemelisiniz mutlaka ... Biraz ağlattı beni ama olsun.
Şarkı sözlerini sizinle paylaşmak istiyorum.
İşte gidiyorum.
Bir şey demeden.
Arkamı dönmeden.
Şikayet etmeden.
Hiç bir şey almadan.
Birşey vermeden.
Yol ayrılmış, görmeden gidiyorum.
Ne küslük var ne pişmanlık kalbimde.
Yürüyorum sanki senin yanında.
Sesin uzaklaşır her bir adımda.
Ayak izim kalmadan gidiyorum.
Gerdiğin tel kalbimde kırılmadı.
Gönülkuşu şarkıdan yorulmadı.
Bana kimse sen gibi sarılmadı.
Işığımız sönmeden gidiyorum.
